Zazwyczaj Python kojarzy si\u0119 z tworzeniem skrypt\u00f3w, interpretowanym kodem (a dok\u0142adniej kodem bajtowym<\/a> powsta\u0142ym z kompilacji) i r\u00f3wnie\u017c dynamicznym typowaniem, czyli przypisywanym typu zmiennej podczas wykonywania programu, a nie przed jego wykonaniem.<\/p>\n\n\n\n Je\u015bli j\u0119zyk jest dynamicznie typowany, to w jakim celu definiowa\u0107 w kodzie typy? Nawet standard C++ w wersji 11<\/a> zmieni\u0142 znaczenie s\u0142owa kluczowego auto i od tej wersji mo\u017cna u\u017cywa\u0107 go jako zast\u0119pczy typ zmiennej. Jednak w C++ najcz\u0119\u015bciej to mniejszo\u015b\u0107 kodu oznaczona jest typem auto<\/em>, a kompilacja mimo wszystko zweryfikuje zgodno\u015b\u0107 typ\u00f3w w kodzie.<\/p>\n\n\n\n W przypadku programu czy skryptu gdzie typ \u017cadnej zmiennej nie jest jasno okre\u015blony i nie jest weryfikowany na etapie kompilacji, do\u015b\u0107 \u0142atwo mo\u017cna stworzy\u0107 problematyczny kod, gdzie dodatkowo bez pokrycia testami jednostkowymi, rozro\u015bni\u0119ty projekt mo\u017ce by\u0107 pe\u0142en b\u0142\u0119d\u00f3w i trudny w utrzymaniu.<\/p>\n\n\n\n Python jest dynamicznie typowanym j\u0119zykiem. Mimo wszystko istnieje mo\u017cliwo\u015b\u0107 deklarowania typu poprzez type hinting, a funkcjonalno\u015b\u0107 ta zosta\u0142a wprowadzona oficjalnie w wersji Pythona 3.5<\/a>.<\/p>\n\n\n\n To rozwi\u0105zanie pozwala na wskazywanie typ\u00f3w element\u00f3w takich jak:<\/p>\n\n\n\n Warto pami\u0119ta\u0107, \u017ce wskaz\u00f3wki typu to jednak tylko wskaz\u00f3wki i nie wp\u0142ywaj\u0105 one na wykonywanie programu. Mimo wszystko takie rozwi\u0105zanie polepsza czytelno\u015b\u0107 kodu, a samo IDE (Integrated Development Environments) cz\u0119sto wspiera type hints i umo\u017cliwia na przyk\u0142ad autouzupe\u0142nianie kodu. W po\u0142\u0105czeniu ze statyczn\u0105 analiz\u0105 kodu, o kt\u00f3rej dowiecie si\u0119 w innym artykule na blogu Sii: Statyczna analiza kodu w Pythonie<\/a>, mo\u017cna r\u00f3wnie\u017c sprawdzi\u0107 kod pod k\u0105tem b\u0142\u0119d\u00f3w, w tym zwi\u0105zanych z typami zmiennych.<\/p>\n\n\n\n Deklarowa\u0107 mo\u017cna typy wbudowane: str<\/em>, bool<\/em>, float<\/em>, int<\/em>. Wspierane s\u0105 r\u00f3wnie\u017c r\u00f3\u017cnego typu kontenery: List<\/em>, Dict<\/em>, Set<\/em>, Tuple<\/em>. Python nie ogranicza nas w \u0142\u0105czeniu wskaz\u00f3wek, mo\u017cna zdefiniowa\u0107 np.: List[str]<\/em>, czy te\u017c Dict[str, List[str]]<\/em>. Czasem wspierane s\u0105 zmienne kilku typ\u00f3w, u\u017cyteczne wtedy oka\u017ce si\u0119 Union<\/em>, z pomoc\u0105 kt\u00f3rego mo\u017cemy zadeklarowa\u0107 na przyk\u0142ad parametr Union[float, int] <\/em>obs\u0142uguj\u0105cy oba typy prymitywne. Je\u015bli wspierane s\u0105 zmienne ka\u017cdego typu, mo\u017cna to jawnie oznaczy\u0107 poprzez u\u017cycie Any<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Ka\u017cda klasa zdefiniowana w naszym kodzie r\u00f3wnie\u017c mo\u017ce by\u0107 u\u017cyta w deklaracji typu.<\/p>\n\n\n\n Nie wszystkie metody musz\u0105 zwr\u00f3ci\u0107 wynik \u2013 w takim wypadku mo\u017cna zwr\u00f3ci\u0107 warto\u015b\u0107 Optional<\/em>(na przyk\u0142ad Optional[str]<\/em>).<\/p>\n\n\n\n Za\u0142\u00f3\u017cmy, \u017ce chcemy stworzy\u0107 skrypt do klasyfikacji plik\u00f3w na podstawie ich rozszerzenia.<\/p>\n\n\n\n Jedn\u0105 z funkcji kt\u00f3r\u0105 mogliby\u015bmy zdefiniowa\u0107 wygl\u0105da tak:<\/p>\n\n\n IDE (w moim przypadku Visual Studio Code) nie podpowie, co mog\u0119 zrobi\u0107 ze zmienn\u0105:<\/p>\n\n\n\n U\u017cywaj\u0105c wskaz\u00f3wek typu, w tym wypadku dla argumentu oraz typu zwracanego, mo\u017cemy zmieni\u0107 kod na:<\/p>\n\n\n IDE rozpoznaje teraz i podpowiada, co mo\u017cna zrobi\u0107 ze zmienn\u0105 typu str<\/em>.<\/p>\n\n\n\n IDE r\u00f3wnie\u017c podpowiada przy wywo\u0142aniach metody, je\u015bli chcemy skorzysta\u0107 z funkcji:<\/p>\n\n\n\n Z biegiem czasu mo\u017ce przybywa\u0107 funkcjonalno\u015bci w skrypcie lub b\u0119dziemy chcieli listowa\u0107 pliki tekstowe z danego folderu. <\/p>\n\n\n\n Zdefiniujemy wi\u0119c klas\u0119 Directory<\/em>. Niech metoda inicjalizuj\u0105ca przyjmuje list\u0119 nazw plik\u00f3w, oznaczaj\u0105c to wskaz\u00f3wk\u0105 typu. W metodzie zwracaj\u0105cej list\u0119 plik\u00f3w tekstowych IDE jest w stanie wydedukowa\u0107, \u017ce iterowana jest lista, a jej pojedynczy element zosta\u0142 oznaczony jako str<\/em>, wi\u0119c znowu prawid\u0142owo podpowie metod\u0119 endswith<\/em>. Je\u015bli konstruktor nie b\u0119dzie zawiera\u0142 tej wskaz\u00f3wki, IDE nie b\u0119dzie w stanie nic podpowiedzie\u0107.<\/p>\n\n\n\n To s\u0105 najbardziej podstawowe u\u017cycia wskaz\u00f3wek typu, a ju\u017c w du\u017cej cz\u0119\u015bci umo\u017cliwiaj\u0105 prac\u0119 z kodem, jak przy j\u0119zykach ze statycznym typowaniem. Nawigacja w kodzie, posiadaj\u0105c ci\u0105gi wywo\u0142a\u0144 r\u00f3\u017cnych metod, b\u0119dzie z takim rozwi\u0105zaniem znacznie \u0142atwiejsza. Zamiast wyszukiwa\u0107 spodziewanego typu argumentu na podstawie jednego z wywo\u0142a\u0144 danej metody, od razu widoczny jest typ, kt\u00f3rego si\u0119 spodziewamy.<\/p>\n\n\n\n Funkcjonalno\u015b\u0107 ta oczywi\u015bcie zmienia\u0142a si\u0119 mi\u0119dzy wersjami Pythona. Zmiany s\u0105 w przyst\u0119pny spos\u00f3b opisane w sekcjach \u201eWhat\u2019s new\u201d na oficjalnej stronie dokumentacji do tego j\u0119zyka, (przyk\u0142ad dla wersji 3.5<\/a>).<\/p>\n\n\n\n Je\u015bli chodzi o aspekt type hinting, zmienia\u0142y si\u0119 mi\u0119dzy innymi nast\u0119puj\u0105ce rzeczy:<\/p>\n\n\n\n Warto zaznaczy\u0107, \u017ce jest to jedynie cz\u0119\u015b\u0107 wprowadzonych zmian dla modu\u0142u typing<\/em>. Wybra\u0142em te, kt\u00f3re moim zdaniem najcz\u0119\u015bciej b\u0119d\u0105 u\u017cywane przez u\u017cytkownik\u00f3w<\/strong>. Aby sprawdzi\u0107 wszystkie zmiany, warto zobaczy\u0107 wspomniane wcze\u015bniej sekcje \u201cWhat\u2019s new\u201d dokumentacji Pythona dla wersji 3.5 i wy\u017cej<\/a>.<\/p>\n\n\n\n Dodanie wskaz\u00f3wek typu do kodu w ma\u0142ym skrypcie mo\u017ce nie przynie\u015b\u0107 ogromnych korzy\u015bci. Jednak w \u015brednim, a tym bardziej wi\u0119kszym projekcie mo\u017ce znacznie u\u0142atwi\u0107 i przyspieszy\u0107 prac\u0119 w ca\u0142ym zespole bardzo ma\u0142ym kosztem.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Aby korzysta\u0107 z deklaracji typ\u00f3w, nie trzeba instalowa\u0107 dodatkowych bibliotek, a wi\u0119kszo\u015b\u0107 \u015brodowisk posiada ju\u017c wersj\u0119 Pythona wspieraj\u0105c\u0105 t\u0119 funkcjonalno\u015b\u0107. Co wi\u0119cej, do faktycznej walidacji czy kod u\u017cywany jest zgodnie z deklaracjami typu, mo\u017cna korzysta\u0107 z narz\u0119dzi typu \u201estatic type checker<\/a>\u201d.<\/p>\n\n\n\n Sama funkcjonalno\u015b\u0107 oznaczania typ\u00f3w w Pythonie jest rozwijana mi\u0119dzy innymi z my\u015bl\u0105 o narz\u0119dziach do statycznej analizy kodu, a jednym z nich jest stworzony przez Microsoft \u201cpyright<\/a>\u201d, mo\u017cliwy do zainstalowania za pomoc\u0105 \u201cpip\u201d.<\/p>\n\n\n\n Z takim zestawem narz\u0119dzi praca z kodem mo\u017ce by\u0107 znacznie u\u0142atwiona. A co najwa\u017cniejsze \u2013 wskaz\u00f3wki typu nie s\u0105 obowi\u0105zkowe i nie jest konieczne oznaczenie ca\u0142ego projektu. To rozwi\u0105zanie daje elastyczno\u015b\u0107 u\u017cytkownikowi. Krytyczna i wra\u017cliwa cz\u0119\u015b\u0107 kodu mo\u017ce posiada\u0107 wskaz\u00f3wki, a mniej istotne cz\u0119\u015bci mo\u017cna pomin\u0105\u0107, jak np.: oznaczanie typu str<\/em> jako zwracanego z tak zwanej magicznej metody __str__<\/em>. Takie podej\u015bcie pozwoli na zr\u00f3wnowa\u017cenie zysk\u00f3w<\/strong> p\u0142yn\u0105cych z u\u017cycia tej funkcjonalno\u015bci i czasu potrzebnego na jej wdro\u017cenie oraz utrzymanie.<\/p>\n\n\nCzym jest type hinting<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
\n
Wspierane typy<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Przyk\u0142ad u\u017cycia<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
\n```\ndef is_text_file(path):\n return path.endswith(".txt")\n```\n<\/pre><\/div>\n\n\n![\"code\"](\"https:\/\/sii.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2024\/07\/image1-1.png\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\n\n```\ndef is_text_file(path: str) -> bool:\n return path.endswith(".txt")\n```\n<\/pre><\/div>\n\n\n![\"code\"](\"https:\/\/sii.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2024\/07\/image2-1.png\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\n![\"code\"](\"https:\/\/sii.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2024\/07\/image3.png\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\n![\"code\"](\"https:\/\/sii.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2024\/07\/image4-1024x499.png\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\nZmiany mi\u0119dzy wersjami<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
Podsumowanie<\/strong><\/h2>\n\n\n\n