Jira Automation – wprowadzenie do Automatyzacji w Atlassian

Funkcjonalność, która znacznie rozszerzyła możliwości narzędzi Atlassiana, czyli Automation, nie była dostępna od zawsze. Coś, co obecnie występuje jako natywna część Jira i Confluence Cloud oraz jest obecne w Jira Software Data Center 9.0 i Jira Service Management Data Center 5.0 w górę, stanowi potężny krok w stronę rozwiązań z pogranicza no-code oraz low-code.

Po raz pierwszy „Automation for Jira” zostało zaprezentowane jako osobny dodatek stworzony przez firmę Code Barrel w 2016 roku. W zaledwie trzy lata firma ta, wraz z swoimi produktami, została kupiona przez Atlassiana i wcielona w jego struktury. Ironią tych zdarzeń jest fakt, że firma została założona przez byłych pracowników Atlassiana.

Od samego początku istnienia Automation cechował się niskim progiem wejścia, dzięki czemu był w stanie rzucić realne wyzwanie największym graczom odpowiedzialnym za automatyzację pracy w środowisku Atlassiana. To właśnie główna idea Automation, którą zawrzeć można w trzech następujących po sobie słowach:

Kiedy → Jeżeli → Wtedy,

oraz brak potrzeby posiadania ponadpodstawowej wiedzy technicznej jak i umiejętności programowania, sprawiają, że wiele złożonych potrzeb powstających podczas korzystania z narzędzia może zostać zrealizowanych przez każdego. Jedyne, czego potrzebujesz, aby zacząć, to projekt w Jira, którym możesz zarządzać.

Jak rozpocząć pracę z Automatyzacją

Zanim na dobre zaczniemy przygodę z narzędziem, należy odpowiedzieć na pytanie: „Czym właściwie jest Automatyzacja?”. Na pomoc pozwolimy przyjść samemu Atlassianowi z ich definicją:

„Automatyzacja zadań, procesów i przepływów pracy zespołów umożliwia skoncentrowanie się na ważnej pracy, eliminując konieczność wykonywania ręcznych, powtarzalnych zadań. Dzięki naszemu prostemu kreatorowi reguł, bez konieczności kodowania, można tworzyć reguły automatyzacji dotyczące niemal każdej czynności – od najprostszych powtarzalnych zadań po najbardziej złożone scenariusze – wystarczy kilka kliknięć”.

Gdzie zatem wykonać tych kilka kliknięć, spytamy. Możliwości mamy dwie:

• osoby zarządzające pojedynczymi projektami w Jira powinny udać się do projektu, w którym chcą wprowadzić automatyzację, i wybrać: Ustawienia projektu → Automatyzacja,
• osoby z uprawnieniami administratorskimi w Jira mogą wprowadzić konfigurację dla więcej niż jednego projektu, opcja ta dostępna jest w: Ustawienia → System → Automatyzacja globalna.

W obydwu przypadkach w prawym górnym rogu powinniśmy zobaczyć przycisk „Utwórz regułę”.

Kluczowe elementy Automatyzacji: kiedy, jeżeli, wtedy

„Kiedy”

W Jira Automation zawsze zaczynamy od „Kiedy”. Jest to element zapłonowy, coś, co spowoduje uruchomienie i rozpoczęcie wykonywania naszej automatyzacji. Do dyspozycji mamy ponad 50 opcji, a lista ta jest regularnie rozszerzana. Popularne podstawowe wyzwalacze to:

• „Dodano komentarz do zgłoszenia”,
• „Wartość pola uległa zmianie”,
• „Utworzono zgłoszenie”, “
• „Wykonano przejście w zgłoszeniu”,
• „Zaplanowane”.

W tej części znajdziemy również sekcję dedykowaną DevOps, a w niej między innymi:

• „Kompilacja nie powiodła się”,
• „Odrzucono polecenie pull request”,
• „Utworzono gałąź”,
• „Wdrożenie powiodło się” oraz wiele innych.

Wybrany wyzwalacz możemy zmienić w dowolnym momencie, dlatego na początku budowania automatyzacji nie musimy traktować go w pełni wiążąco i z tą świadomością wybrać taki, który pozwoli nam na jej swobodne testowanie.

„Jeżeli”

Opcjonalne “Jeżeli” to miejsce, w którym możemy dodatkowo uwarunkować to, czy kolejny krok automatyzacji zostanie uruchomiony. Załóżmy, że nasza automatyzacja uruchamiana jest podczas tworzenia zgłoszenia, a my chcemy, aby uprzywilejowana grupa osób zgłaszających zadania w naszym projekcie była obsługiwana z należytą starannością. Wiemy, że wybrańcy należą do grupy „Zarząd”. Aby upewnić się, że dalsza część automatyzacji zadziała tylko dla nich, jedyne, co musimy zrobić, to dla „Jeżeli” wybrać „Warunek użytkownika” i wskazać, że osoba zgłaszająca musi znajdować się w wybranej grupie.

„Wtedy”

We „Wtedy” zdefiniujemy nasz wpływ na środowisko Atlassiana oraz aplikacje firm trzecich. Podczas planowania nowych automatyzacji, to właśnie jest to miejsce, od którego warto zacząć planowanie i określić, co chcemy osiągnąć. A jest w czym wybierać, bo podobnie jak ostatnio do dyspozycji mamy ponad 50 różnych opcji. A wśród nich między innymi:

• „Zarejestruj maszynę wirtualną w Azure”,
• „Utwórz dokument na Dysku Google”,
• „Opublikuj nową stronę w Confluence”,
• „Wyślij e-mail”,
• „Przypisz zgłoszenie” i wiele innych ekscytujących możliwości.

Do tego dochodzi jeszcze czynność „Wyślij żądanie internetowe”, która powoduje wysłanie żądania HTTP na podany adres URL, czyli umożliwia nam komunikację z innymi aplikacjami za pomocą API.

Załóżmy zatem, że po spełnieniu warunków z „Jeżeli” chcemy zmienić priorytet. W tym celu dla „Wtedy” wybieramy „Zmień zgłoszenie” i wskazujemy pole odpowiedzialne za priorytet, a następnie przypisujemy mu nową wartość.

„Dla (każdego elementu)”

A jeśli chcielibyśmy wykonać nasze „Wtedy” dla wszystkich zadań podrzędnych, elementów nadrzędnych lub zgłoszeń w sprincie? Tutaj na pomoc przybędzie nam opcjonalne „Dla (każdego elementu)”, sekcja tworząca nową gałąź automatyzacji, pozwala na edycję wielu zadań zależnych. W jej obrębie możemy ponownie użyć opcjonalnego „Jeżeli” oraz zdefiniować wpływ na środowisko za pomocą „Wtedy”.

Włączając ją do naszego przykładu, skonfigurujemy automatyzację tak, aby przeszukała projekt pod kątem podobnych zgłoszeń i podlinkowała je do nowo utworzonego. Dzięki temu otrzymamy łatwy dostęp do informacji, które mogą pozwolić na sprawniejszą realizację pracy.

Wartości inteligentne w Automatyzacji

Nie wszystkie opcje da się przedstawić w formie łatwo konfigurowalnych bloków. Kolejną warstwę możliwości możemy odblokować dzięki dobrze udokumentowanej części low-code. Następnym krokiem dla osoby poznającej narzędzie powinny być „Wartości inteligentne”, dzięki którym możemy zaoszczędzić jeszcze więcej czasu oraz wysiłku, poprzez natychmiastowe wstawianie danych do reguł automatyzacji, takich jak nazwy, strefy czasowe oraz innych informacji. Na przykład:

• wartość inteligentna {{now.plusDays(5)}} zwróci dzisiejszą datę i doda do niej pięć dni
• wartość inteligentna {{issue.summary}} zwróci podsumowanie wybranego zadania

Wartości inteligentne korzystają z biblioteki Mustache. Aby dokonać podstawienia, należy zawinąć wartość w podwójne nawiasy klamrowe: {{przykładowa wartość}}

Aby uzyskać dostęp do wartości pola, można użyć nazwy pola {{issue.nazwa mojego pola}}. Jeśli pole jest obiektem, należy odwołać się do jego wartości. Na przykład dla niestandardowego pola użytkownika użyjemy: {{issue.moje pole użytkownika.displayName}}. W taki sposób otrzymamy nazwę wyświetlaną przez Jirę w naszym niestandardowym polu użytkownika i będziemy mogli użyć jej w komentarzu, niestandardowym mailu lub innym miejscu obsługiwanym przez narzędzie Automatyzacji.

Różnice między Cloud a Data Center

Główna różnica, szczególnie ważna dla użytkowników wersji Cloud, tkwi w limitach. Ilość uruchomień automatyzacji w Data Center powstrzymują jedynie zasoby serwera, które możemy w dość łatwy sposób skalować. W przypadku Cloud, Atlassian wprowadził miesięczny limit ilości uruchomień automatyzacji. Do limitu użycia wliczają się tylko poprawnie wykonane automatyzacje, a jego wielkość zależna jest od rodzaju wykorzystywanej licencji. Limity są restartowane z pierwszym dniem miesiąca.

W obronie dobrego imienia wersji Cloud warto zauważyć, że jest ona o wiele bardziej rozbudowana względem wersji występującej on-premises. Oferuje szereg funkcjonalności niedostępnych w wersji Data Center, takich jak:

• natywna integracja z innymi usługami Atlassiana (np. Confluence, Opsgenie, Compass),
• automatyzacja międzyprojektowa (cross-project automation),
• możliwość korzystania z zaawansowanych funkcji AI.

Co więcej, aktualizacje funkcjonalne są dostarczane w sposób ciągły i bez ingerencji administratora, dzięki czemu użytkownicy szybciej otrzymują dostęp do najnowszych narzędzi i usprawnień. Wersja Cloud zapewnia też elastyczność w zakresie skalowania – zasoby dostosowywane są automatycznie, co eliminuje konieczność ręcznej konfiguracji infrastruktury. Dodatkowo, Atlassian koncentruje większość inwestycji rozwojowych właśnie na chmurze, co przekłada się na szybszy rozwój i dostęp do nowoczesnych rozwiązań.

Podsumowanie

Automation w Atlassian to funkcjonalność, która znacznie rozszerza możliwości narzędzi takich jak Jira i Confluence, umożliwiając automatyzację zadań i procesów bez potrzeby kodowania. Wprowadza ona prosty system reguł oparty na trzech krokach: Kiedy → Jeżeli → Wtedy, co pozwala użytkownikom na łatwe tworzenie automatyzacji, które mogą obejmować różne akcje w Atlassian i aplikacjach firm trzecich.

Bogata ilość gotowych automatyzacji dostępnych w bibliotece Atlassiana oraz silne wsparcie ze strony społeczności stanowi kolejny potężny atut tego narzędzia. Istnieją różnice w limitach uruchomień automatyzacji między wersjami Cloud a Data Center, gdzie wersja Cloud oferuje więcej funkcji i elastyczności, ale ma miesięczne limity. Wartości inteligentne również zwiększają możliwości automatyzacji, umożliwiając dynamiczne wstawianie danych do reguł.

Ostatecznie, korzystanie z tej funkcjonalności może znacznie usprawnić pracę zespołów, eliminując ręczne, powtarzalne zadania. Przełoży się to bezpośrednio na oszczędność jednej z najcenniejszych rzeczy, czyli czasu.

***

Jeśli interesuje Cię tematyka Atlassian, zajrzyj koniecznie również do innych artykułów naszych ekspertów.